ข้อมูลโดย โรงพยาบาลรามาธิบดี
โรคกระดูกพรุน หมายถึงภาวะที่กระดูกมีความหนาแน่นน้อยกว่าปกติ ทำให้กระดูกบางและเปราะเสี่ยงต่อกระดูกหักง่ายขึ้น ซึ่งมีหลายสาเหตุเช่น โรคกรรมพันธุ์ เนื้องอกในไขกระดูก ภาวะทางโภชนาการ เช่น ขาดวิตามิน ซีหรือดี ขาดโปรตีน ขาดแคลเซียม อาหารมีฟอสฟอรัสมากเกินไป ความผิดปกติของฮอร์โมนบางชนิด ยาบางชนิด
แต่สาเหตุที่เลี่ยงไม่ได้และพบมากขึ้นเมื่อคนมีอายุมากขึ้นคือภาวะกระดูกพรุนในคนสูงอายุ สิ่งที่ทำได้คือการชะลอให้ภาวะนี้เกิดขึ้นช้าๆ ซึ่งเมื่อคนเราอายุ 35 ปีขึ้นไป การเสื่อมสลายของกระดูกจะมีมากขึ้น

โรคกระดูกพรุน หมายถึงภาวะที่กระดูกมีความหนาแน่นน้อยกว่าปกติ ทำให้กระดูกบางและเปราะเสี่ยงต่อกระดูกหักง่ายขึ้น ซึ่งมีหลายสาเหตุเช่น โรคกรรมพันธุ์ เนื้องอกในไขกระดูก ภาวะทางโภชนาการ เช่น ขาดวิตามิน ซีหรือดี ขาดโปรตีน ขาดแคลเซียม อาหารมีฟอสฟอรัสมากเกินไป ความผิดปกติของฮอร์โมนบางชนิด ยาบางชนิด
แต่สาเหตุที่เลี่ยงไม่ได้และพบมากขึ้นเมื่อคนมีอายุมากขึ้นคือภาวะกระดูกพรุนในคนสูงอายุ สิ่งที่ทำได้คือการชะลอให้ภาวะนี้เกิดขึ้นช้าๆ ซึ่งเมื่อคนเราอายุ 35 ปีขึ้นไป การเสื่อมสลายของกระดูกจะมีมากขึ้น ในเพศหญิง เมื่ออายุมากขึ้นโดยเฉพาะในวัยหมดประจำเดือนจะหยุดสร้างฮอร์โมนเอสโตรเจน ส่วนเทสโทสเตอโรน ฮอร์โมนเพศชายนั้นจะยังมีอยู่นานกว่า ทำให้เพศหญิงเป็นโรคกระดูกพรุนในวัยผู้สูงอายุมากกว่าเพศชาย

คุณอาจจะคิดว่า เมื่อผ่านพ้นช่วงวัยรุ่นไปแล้ว ความสูงก็จะคงที่ แต่แท้จริงแล้วกระดูกยังมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาโดยเนื้อกระดูกเดิมจะถูกทำลาย และแทนที่ด้วยเนื้อกระดูกที่สร้างใหม่ แต่เมื่ออายุ 30 ปีขึ้นไป การทำลายจะมีมากกว่าการสร้างใหม่ ทำให้เนื้อกระดูกลดลงทั้งเพศชายและเพศหญิง แต่เพศหญิงโดยธรรมชาติแล้วก็จะมีมวลกระดูกน้อยกว่าเพศชาย และยิ่งเมื่อหมดประจำเดือน อัตราการสูญเสียเนื้อกระดูกจะสูงกว่าเพศชายถึง 3 เท่า ทำให้เพศหญิงมีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคกระดูกพรุนได้มากกว่าเพศชาย เมื่อความหนาแน่นของกระดูกลดน้อยลง กระดูกก็เปราะบาง ทำให้มีโอกาสแตกหักได้ง่าย โดยเฉพาะตรงข้อมือ สะโพก และกระดูกสันหลัง